Cryptotocht, 18 september 2011

Het voltallige bestuur van de Zaankanaries heeft zondag 18 september j.l., voor het eerste meegedaan aan de 54ste editie Cryptotocht van Poseidon.

Er was vreselijk weer voorspeld en dat kregen we ook.  In de regen, regen, regen draaiden de kanariebreinen op volle toeren.

27 mei 2011 gemengde junioren 1 versus TV Westzijderveld

De wedstrijden starten lekker op tijd (16.00 uur), dus moet ik man-Peter weer vragen om de kinderen te begeleiden tot ik klaar ben met werken.  Gelukkig kan ik op tijd weg, waardoor ik niet te veel hoef te missen.  En, zo prettig…, geen stukkende bovenleidingen vandaag.  Sterker nog… de Metro kwam er precies aan toen ik het perron opliep en op Station Sloterdijk kwam de trein ook bijna direct aan.  Ik stap uit in Koog Zaandijk, één stationnetje eerder dan normaal en wandel richting Zwembad.  Vlak voor de bocht hoor ik “joehoe”.  Het zijn Peter, Max, Feike, Isabel en Derya.  Ik spring bij Peter achterop.  Voorwaar een voorspoedige reis.

20 mei 2011; Junioren Fortuna 1 – Spatter 1

Regeren is vooruit zien.  Je pakt wat stiften, geeft iedere speler zijn/haar eigen kleur en puzzelt een toernooi-indeling in elkaar.  Je let erop dat iedereen evenveel aan de beurt komt en niet steeds met dezelfde persoon speelt.  Daarnaast denk je eraan dat degene die de eerste wedstrijd speelt het ook kan halen om op de begintijd aanwezig te zijn en als iemand vroeger weg moet, let je erop dat die persoon niet de laatste wedstrijd hoeft te spelen.

Als alles altijd gaat zoals je het bedacht had….  

13 mei 2011; Uit tegen Beemstar

Mijn grootste talent is verdwalen.  Zelfs met TomTom.  Max & Isabel hebben daar al heel wat voorbeelden van verzameld waar ze me graag mee plagen.  Zo ook nu.  Derya en Kelsey worden uitgebreid geïnformeerd.  Een gegiechel en gekir op de achterbank!  Horen en zien vergaat me.  “Als jullie nou eens je mond houden, dan kan ik horen wat die vrouw (de TomTom) tegen me zegt!”  “Kijk dan naar die witte pijl en naar die streep, mamma.  Daar kan je het toch ook aan zien.” merkt Max fijntjes op.

We rijden op de spitsstrook van de A7.  In mijn spiegeltje zie ik dat vader-Philip en Daan ons nog steeds kunnen volgen.   Tjeemig, wat is dat?  De spitsstrook is overgegaan in een afslag die ik helemaal niet moet hebben.  Vlug naar links.  In mijn spiegeltje zie ik dat Philip nog maar net dezelfde manoeuvre kan maken.